Tijdens een hevige noordwesterstorm, op 24 november 1965, kwam rond 08.15 uur een bericht van de Kustwacht van Egmond aan Zee: ‘een onbekend vaartuig in peiling 245 graden op een afstand van één mijl dreigt in de onmiddellijke nabijheid te stranden’. 

Dit bericht werd op het kantoor van N.V. Bureau Wijsmuller aan het sluisplein in IJmuiden door de dienstdoende radiotelegrafist ontvangen.  Het ging om het Liberiaans geregistreerde vrachtschip “Santa Kyriaki”, een in 1945 gebouwd schip van 2808 ton. onderweg in ballast van Cork, Ierland naar Amsterdam. In een kolkende Noordzee kreeg het schip tussen IJmuiden en Callantsoog problemen met de stoommachine. Ondanks de hevige storm slaagde de zeventienkoppige bemanning, onder leiding van de Griekse kapitein K. Nikiforos er in uit hun benarde positie weg te komen. In het slechte weer verloor de kustwacht het vrachtschip, welke in zuidelijke richting koerste uit het oog.

Rond 10.00 uur kwam het schip op het radarscherm van de Kustwacht van IJmuiden. Het bevond zich toen gevaarlijk dicht onder de kust, 8 mijl ten noorden van de piermonding. Inmiddels was  de sleepboot “Titan” met kapitein H. Korendijk en zijn bemanning uitgevaren, de razende Noordzee in, waar een zuidwesterstorm windkracht 10 woedde, welke de zee hoog tegen de duinen opjoeg. Ook de reddingsboot “Neeltje Jacoba” was uitgevaren om indien nodig haar hulp aan te bieden.

Om 10.45 uur  bereikte de sleepboot de “Santa Kyriaki”, en even zo snel wist kapitein Korendijk dat het vrachtschip in grote moeilijkheden verkeerde. Het zwaar slingerende en veel water overnemende schip lag hoog op de golven, de schroef van de in  ballast varende “Santa Kyriaki” draaide meer boven dan in het water, zodat het schip een speelbal was van de wind en de golven. De kapitein van de “Santa Kyriaki” had geen kans gezien zijn schip de pieren binnen te varen, zijn schip was de Noorderpier voorbij gezwaaid, waar men kans zag weer de kop in zee te steken en rond te gaan, daarna ging het schip rakelings langs de pieren zuidwaarts. Dat was het moment waarop de “Titan” bij het schip arriveerde.  Kapitein Korendijk bood zijn diensten aan om het schip naar dieper water te slepen, maar het duurde tot 11.40 uur voordat het vrachtschip reageerde, het antwoord was: “No assistance, Thank you, Master Santa Kyriaki”.Ook de aangeboden hulp van de reddingsboot werd geweigerd.

Op de “Titan” begreep men er niets van, “hij had alleen maar een lijn van ons aan hoeven nemen, en we hadden hem zo in dieper water gesleept” , de teleurstelling klonk er in door, en het was natuurlijk vreemd, als de Griekse kapitein meteen de hulp van de “Titan” had geaccepteerd, was het schip veilig in de haven gekomen, en degene  die hierop een antwoord kon geven was deze kapitein, maar die zweeg in alle talen.

De “Titan” zelf kon op dit moment ook weinig meer doen voor het gestrande schip, het lag te hoog op het strand en de sleepboot moest in de storm  bij de banken weg blijven om niet zelf in moeilijkheden te komen. Ook voor de “Neeltje Jacoba” was de plaats waar het schip gestrand was onbereikbaar, dus keerden beide schepen terug naar IJmuiden.

Het schip worstelde dicht onder de kust om hiervan weg te varen de open zee in, maar de storm en de kolkende zee hielden het ongelukkige hoog op het water liggende schip in haar greep. Ter hoogte van Zandvoort probeerde de bemanning het schip zeewaarts te draaien, maar door de hevige wind was het niet mogelijk rond te komen, ook raakte de te zwaar belaste stoommachine defect, en beroofd van haar machinevermogen  werd het schip voorbij Bloemendaal nog dichter naar de kust gedreven.

In een laatste poging om het stranden te voorkomen liet men het stuurboord anker vallen, maar de ketting hield het niet en brak, daarna liet men het bakboord anker vallen, maar voordat  deze hield was het schip al over de de zandbanken heen geslagen en door het hoge water strandde de “Santa Kyriaki” aan de voet van de duinen bij paal 58, 1 mijl ten zuiden van de IJmuidense havenmond.

Na de stranding ontving Scheveningen Radio in IJmuiden het volgende bericht: ” steamer santa kyriaki grounded in position one mile south from southpier ijmuiden stop lifeboat required immediately’. 

De  strandreddingsboot “Jhr.J.L.Ortt” was snel ter plaatse, maar kon niet gelanceerd worden daar het water vanwege het hoogtij en de storm tot de duinen opgestuwd werd.

Daarna werd de hulp ingeroepen van de Marine Opsporings- en Reddingsdienst. Er kwam een helikopter van het vliegveld Valkenburg en nog voor het invallen van de duisternis werden tien van de zeventien opvarende van boord gehaald, de rest van de bemanning wilde het schip niet verlaten.

Bij laag water lag het schip helemaal droog en was een bezienswaardigheid waar dagelijks honderden mensen op af kwamen.

Meerdere keren werden pogingen gedaan om het schip vrij te krijgen, onder andere werd in januari 1966 door twee mobiele zandzuigers van de firma E.J. Hogervorst & Zn een poging gedaan het schip vrij te zuigen. Dit mislukte.

Uiteindelijk lukte het toch om het schip met behulp van draglines en zandzuigers uit te graven en kon het schip met sleepboten de zee ingetrokken worden. Het achtergebleven gat werd door bulldozers
opgevuld.

In het museum staat o.a. een fraai gedetailleerd model van de Santa Kyriaki en in de expositie ‘NAAR ZEE’ hangt een mooi schilderij van dit schip.

Bronnen o.a. zeesleepvaart.com, noordwijkerhoutvantoen.nl, Beeldbank nationaal archief Anefo,